ನವದೆಹಲಿ, ಅ.26- ಪ್ರಧಾನಿ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ ಅವರನ್ನು ಗುರಿಯಾಗಿಸಿಕೊಂಡು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರು ಪದೇಪದೇ ನೀಡುತ್ತಿರುವ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಟೀಕೆಗಳು ಇದೀಗ ಮತ್ತೆ ರಾಜಕೀಯ ಚರ್ಚೆಗೆ ಗ್ರಾಸವಾಗಿವೆ.ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದಲ್ಲಿ ಆಡಳಿತ ಪಕ್ಷವನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸುವುದು, ಪ್ರಧಾನಿಯ ನೀತಿಗಳನ್ನು ಟೀಕಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಸರ್ಕಾರದ ವೈಫಲ್ಯಗಳನ್ನು ಜನರ ಮುಂದಿಡುವುದು ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷದ ಜವಾಬ್ದಾರಿ. ಆದರೆ ನೀತಿ-ನಿರ್ಧಾರಗಳ ವಿಮರ್ಶೆಯ ಬದಲಿಗೆ ವೈಯಕ್ತಿಕ ನಿಂದನೆಗಳು, ವಿವಾದಾತ್ಮಕ ಹೇಳಿಕೆಗಳು ಮತ್ತು ಆಕ್ರಮಣಕಾರಿ ಭಾಷೆಯೇ ರಾಜಕೀಯ ಪ್ರಚಾರದ ಕೇಂದ್ರವಾಗುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಅದು ಟೀಕಿಸುವ ಪಕ್ಷದ ರಾಜಕೀಯ ತಂತ್ರದ ಬಗ್ಗೆಯೇ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಹುಟ್ಟುಹಾಕುತ್ತದೆ.
ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪಕ್ಷದ ಪಾಲಿಗೆ ಈ ಪ್ರಶ್ನೆ ಹೊಸದೇನಲ್ಲ. ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ ಗುಜರಾತ್ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಯಾಗಿದ್ದ ಕಾಲದಿಂದ ಹಿಡಿದು ಪ್ರಧಾನಿಯಾದ ನಂತರದವರೆಗೂ, ಅವರನ್ನು ಗುರಿಯಾಗಿಸಿಕೊಂಡು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ನ ಹಲವು ಪ್ರಮುಖ ನಾಯಕರು ನೀಡಿದ ಹೇಳಿಕೆಗಳು ರಾಜಕೀಯ ವಿವಾದಗಳಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗಿವೆ. ಇಂತಹ ಹೇಳಿಕೆಗಳು ಬಿಜೆಪಿಗೆ ರಾಜಕೀಯವಾಗಿ ಪ್ರತ್ಯುತ್ತರ ನೀಡುವ ಅವಕಾಶ ಕಲ್ಪಿಸಿರುವುದಲ್ಲದೆ, ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ನ ಪ್ರಚಾರದ ಆದ್ಯತೆಗಳ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಚರ್ಚೆ ಹುಟ್ಟುಹಾಕಿವೆ.
2007ರ ಗುಜರಾತ್ ವಿಧಾನಸಭೆ ಚುನಾವಣೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕಿ ಸೋನಿಯಾ ಗಾಂಧಿ ಅವರು ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ ಅವರನ್ನು ಗುರಿಯಾಗಿಸಿಕೊಂಡು ‘ಮೌತ್ ಕಾ ಸೌದಾಗರ್’ ಅಂದರೆ ‘ಸಾವಿನ ವ್ಯಾಪಾರಿ’ ಎಂಬ ಅರ್ಥದ ಪದಪ್ರಯೋಗ ಮಾಡಿದ್ದರು.ಇದು ದೊಡ್ಡ ವಿವಾದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಿತ್ತು. ಗುಜರಾತ್ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಬಿಜೆಪಿ ಜಯಗಳಿಸಿದ ಬಳಿಕ, ಈ ಹೇಳಿಕೆಯನ್ನು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ನ ರಾಜಕೀಯ ತಪ್ಪುಗಳ ಉದಾಹರಣೆಯಾಗಿ ಬಿಜೆಪಿ ಪದೇಪದೇ ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸುತ್ತಾ ಬಂದಿದೆ.
ಅದೇ ರೀತಿ, ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ನ ಹಿರಿಯ ನಾಯಕ ಮಣಿಶಂಕರ್ ಅಯ್ಯರ್ ಅವರು ಮೋದಿ ಅವರ ಚಹಾ ಮಾರಾಟದ ಹಿನ್ನೆಲೆಯನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿ ಮಾಡಿದ ಟೀಕೆಯೂ ದೊಡ್ಡ ರಾಜಕೀಯ ವಿವಾದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಿತ್ತು. ‘ಚಾಯ್ವಾಲಾ’ ಎಂಬ ಗುರುತನ್ನೇ ರಾಜಕೀಯವಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಂಡ ಮೋದಿ, ತಮ್ಮ ಸಾಮಾನ್ಯ ಹಿನ್ನೆಲೆಯನ್ನು ಜನಸಾಮಾನ್ಯರೊಂದಿಗೆ ಸಂಪರ್ಕ ಸಾಧಿಸುವ ಅಸ್ತ್ರವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡರು. ಹೀಗಾಗಿ, ಅಯ್ಯರ್ ಅವರ ಟೀಕೆ ಬಿಜೆಪಿಗೆ ತಿರುಗೇಟು ನೀಡಲು ಅವಕಾಶ ಕಲ್ಪಿಸಿತು ಎಂಬ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಗಳು ವ್ಯಕ್ತವಾಗಿದ್ದವು.
ಪ್ರಧಾನಿ ಮೋದಿ ಅವರನ್ನು ರಾವಣನಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿ ಮಾಡಿದ ಟೀಕೆಯೂ ರಾಜಕೀಯ ವಾಗ್ವಾದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಿತ್ತು. ಇದೇ ರೀತಿ, ಮೋದಿ ಅವರನ್ನು ‘ಭಸ್ಮಾಸುರ’ ಎಂದು ಬಣ್ಣಿಸಿದ ಹೇಳಿಕೆಯೂ ಬಿಜೆಪಿ ಮತ್ತು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಡುವಿನ ವಾಕ್ಸಮರಕ್ಕೆ ಇಂಧನ ನೀಡಿತ್ತು.ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಬಿಹಾರದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಚುನಾವಣಾ ಪ್ರಚಾರದ ವೇಳೆ, ಪ್ರಧಾನಿ ಮೋದಿ ಅವರನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿ ಖರ್ಗೆ ಅವರು ನೀಡಿದರೆಂದು ವರದಿಯಾದ ‘ಮೋದಿ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ, ಅವರಪ್ಪನೂ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ’ ಎಂಬ ವಿವಾದಾತ್ಮಕ ಹೇಳಿಕೆಯೂ ಚರ್ಚೆಗೆ ಗ್ರಾಸವಾಗಿದೆ.
ಇಂತಹ ಹೇಳಿಕೆಗಳ ನಿಖರ ಸಂದರ್ಭ ಮತ್ತು ಪೂರ್ಣ ಭಾಷಣವನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸುವುದು ಅಗತ್ಯವಾದರೂ, ರಾಜಕೀಯ ನಾಯಕರ ಭಾಷೆಯು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಚರ್ಚೆಯ ಗುಣಮಟ್ಟವನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುವಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಅನುಮಾನವಿಲ್ಲ.ರಾಹುಲ್ ಗಾಂಧಿ ಅವರೂ ಮೋದಿ ಅವರನ್ನು ಗುರಿಯಾಗಿಸಿಕೊಂಡು ಹಲವು ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ತೀಕ್ಷ್ಣ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಟೀಕೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಅವರು ನಿರುದ್ಯೋಗ, ಬೆಲೆ ಏರಿಕೆ, ಆರ್ಥಿಕ ಅಸಮಾನತೆ ಮತ್ತು ಸರ್ಕಾರದ ನೀತಿಗಳ ಕುರಿತು ಕೂಡ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಹೀಗಾಗಿ, ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ನ ಸಂಪೂರ್ಣ ರಾಜಕೀಯವನ್ನೇ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಟೀಕೆಗಳಿಗೆ ಸೀಮಿತಗೊಳಿಸುವ ಬದಲು, ಅದರ ರಾಜಕೀಯ ಸಂದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದು ಜನರ ಮೇಲೆ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಭಾವ ಬೀರುತ್ತಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ವಿಶ್ಲೇಷಿಸಬೇಕಿದೆ.
ಮಿತಿಮೀರಿದರೆ ಹಿನ್ನಡೆಯ ಭೀತಿ
ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರು ಮಾಡುವ ಒಂದು ವಿವಾದಾತ್ಮಕ ಹೇಳಿಕೆಯೇ ಬಿಜೆಪಿಗೆ ಹಲವು ದಿನಗಳ ಪ್ರಚಾರದ ವಿಷಯವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಎದುರಿಸುತ್ತಿರುವ ರಾಜಕೀಯ ಸವಾಲುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿದೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಬದಲಾಗಿ, ವೈಯಕ್ತಿಕ ಟೀಕೆಗಳು ಮತ್ತು ವಿವಾದಾತ್ಮಕ ಪದಪ್ರಯೋಗಗಳು ಮುನ್ನೆಲೆಗೆ ಬಂದರೆ, ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ನ ನೀತಿ ಆಧಾರಿತ ಸಂದೇಶಗಳು ಮಸುಕಾಗುವ ಅಪಾಯವಿದೆ. ಚುನಾವಣಾ ಪ್ರಚಾರದಲ್ಲಿ ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗಳು ಮಹತ್ವದ್ದಾಗಿದ್ದರೂ, ಅವು ದೀರ್ಘಕಾಲದ ರಾಜಕೀಯ ವಿಶ್ವಾಸಕ್ಕೆ ಪರ್ಯಾಯವಾಗಲಾರವು.
ಇದೇ ಕಾರಣಕ್ಕೆ, ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ನ ನಾಯಕತ್ವವು ತನ್ನ ರಾಜಕೀಯ ಸಂವಹನದ ಶೈಲಿಯನ್ನು ಮರುಪರಿಶೀಲಿಸಬೇಕೆಂಬ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ರಾಜಕೀಯ ವಲಯಗಳಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲೂ ಮೋದಿ ಅವರನ್ನು ಕೇಂದ್ರವಾಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಪ್ರಚಾರ ನಡೆಸುವುದಕ್ಕಿಂತ, ಸ್ಥಳೀಯ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು, ರಾಜ್ಯವಾರು ನಾಯಕತ್ವ ಮತ್ತು ಜನರ ಬದುಕಿಗೆ ನೇರವಾಗಿ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ವಿಚಾರಗಳ ಮೇಲೆ ಗಮನಹರಿಸುವುದು ಪಕ್ಷಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಬಹುದು.
